فرهنگ تفنگ

ماجرای کشتار دانشجویان و استادان در دانشگاه فنّی ویرجینیا همچنان تازه است.فیلم ها ، عکس ها یی که از چو سوانگ هوی دانشجوی آمریکایی-کره ای(جنوبی) در همان روز حادثه، درست بعد از کشتن دونفر و نیم ساعت پیش از کشتار بقیه توسط قاتل پست شده است.نکته های جدید و جالبی را برای همه به همراه دارد.از همه مهمتر بر روی واژه ای که با جوهر قرمز روی بازوی چو خالکوبی شده، یا نوشته شده؛ تاکید بسیاری می شود.روی بازویش نوشته:
Ismail Ax
این واژه تبدیل به معرکه آراء شده است.نکته مورد نظرم تاکید بر این واژه نیست.چیز دیگری ست اجمالا برای این واژه دست کم پنج روایت دیدم!
الف-این واژه اشاره به اسماعیل است, که داستان قربانی شدنش در قرآن آمده؛ تبر هم اشاره به تبر ابراهیم است که با آن بت ها را شکست.این ها نشانه این است که چو گرایش اسلامی ان هم از نوع بنیادگرایی-نظامی اش داشته.کشتار روز دوشنبه پیش در ویرجینیا یک عمل تروریستی-اسلامی است!
ب-این واژه بودایی است و اشاره به:
Salami XI
دارد.که به مفهوم نمک زدن زمین است.یا همان مفهوم نجات بخش، عدد یازده نیزرمزو نشانه ی رهبر فرهمند نجات بخش است.
ج-این واژه اشاره ای به همان اسماعیل رمان معروف هرمان ملویل است، که دوست ناخدا ارهارت بود و به شکار نهنگ سفید رفتند.
د- این واژه اشاره به خواننده ترک اسماعیل یک است.
ه- اشاره به شهری است که با عنوان "بزچران" پنجاه سال پیش سروده شده است.بیتی از آن شعر این است:
" ردّ تبر اسماعیل بر تنه درختان وحشت زده ی سدر ..."
همه ی این حرف ها برای این است که نکته اصلی ناگفته بماند..نکته اصلی جوهر و اساس فرهنگ امریکایی است که تفنگ نماد آن است.جان هوارد نخست وزیر استرالیا به روشنی به این نکته اشاره کرد. در تحلیل کشتار ویرجینیا به صراحت گفت:" فرهنگ تفنگ چنین فجایعی را به بار می آورد"
همین سخن را چارلز رنگل؛ سناتور دموکرات؛ از زاویه دید خودش تبیین کرد:" ماجرای کشتار ویرجینا تصمیم ملی اسفاده از اسلحه و قوانین آن را تغییر نمی دهد...این یک فرهنگ و منش است.اسلحه ام را از کنار دستان سرد جنازه ام بر ندار!"
امریکایی ها متکی بر اسلحه هویت خود را شکل داده اند.اول مردم بومی امریکا-سرخپوستان را قتل عام کردند، آمریکایی محبوب و نماد فرهنگی این برهه جان وین است.در مرحله دوم با تفنگ و جنگ های پارتیزانی انگلستان را شکست دادند.و در مرحله جدید بیش از 700 پایگاه نظامی امرکا در سراسر دنیا نشانه همان فرهنگ تفنگ است.جرج بوش همان چوسوانگ است؛ البته ضربدر هزاران؛ در بغداد فقط 900 هزار کودک یتیم زندگی می کند.مردم عراق و افغانستان و...قربانیان همین فرهنگ اند که گاهی در درون جامعه امریکا سر باز می کند.مک وی در اکلاهما و چو سوانگ در ویرجینیا تا فردای دیگری.همه آن داستان ها در مورد اسماعیل و نقش بازوی چو برای این است که این نکته ی اساسی ناگفته بماند.فرهنگ تفنگ؛ یا به قول مولانا:سرهنگی و فرهنگی.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (19)