ماه رمضان


ماه رمضان، ماه شگفت انگیزی ست! از دید اسلام و قرآن روز ها و ماه ها یک رنگ و یک نواخت نیستند.زمان یک موجود زنده ی جاری است.از همین رو خداوند به زمانه سوگند یاد می کند آیه الله .
میرزا جواد ملکی تبریزی کتاب درخشانی دارد، به نام المراقبات. در این کتاب او به گذار ماه ها و گذر عمر اشاره می کند.
ماه رمضان شب روشنی را در بر دارد؛ که نامش شب قدر است.نمی دانیم کدام شب است تا هر شب چشم به راهش باشیم. بیدار بمانیم تا شب قدر را از دست ندهیم.
سحرم دولت دیدار به بالین آمد
گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد
مولوی هم از دل شب دولت را جستجو می کرده است:
چند گشتی خواب را شب ها اسیر
یک شبی بیدار شو دولت بگیر
دولت همان منزلتی ست که انسان در همه عمر در جستجوی آن است.لحظه ای است که وقتی در ذهن و جان انسان درخشید، او را ویران و ابادان می کند.مثل روشنایی خداوند که در چراغدان آیه نور قرار یافته؛ شب قدر هم در میان شب های ماه رمضان پیچیده و پوشیده شده.شب قدری که نزدیک ترین نسبت را با قرآن دارد.
به گمانم اگر انسان بتواند تصویر روح خویش را در آینه قرآن ببیند؛ شب قدر عمر گذران خود را پیدا کرده است.اگر پیدا کرد، او بر قله زمان و زمین می ایستد.مثل زید؛ که به پیامبراسلام گفت:
تا ز روز و شب گذر کردم چنان
که ز اسپر بگذرد نوک سنان
هشت جنت هفت دوزخ پیش من
هست پیدا همچو بت پیش شمن
در شب قدر به تعبیر سوره قدر روح نازل می شود.تمام شب تا به سپیده دم سرشار از سلام است.سلامی که بیش از همیشه به آن نیازمندیم.
اگر بوی خوش این سلام ؛ جان ما را بنوازد؟ سلام هی حتی مطلع الفجر!
فجرعمر و زندگی ما هم می تابد.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (23)