صلاحیت

سیاست پدر و مادر ندارد! یعنی می توان رقیب را با هر بهانه ای متهم به عدم التزام به اسلام و قانون اساسی کرد...استفاده از دین هم برای حذف رقیب تازگی ندارد. در قلمرو شام مردم گمان می کردند، که امام علی علیه السلام اهل نماز و مسلمانی نیست. وقتی خبر شهادتش در مسجد کوفه به شام رسید، شامی ها با حیرت از هم می پرسیدند، مگر علی نماز می خواند؟ مسجد می رفت؟
رد صلاحیت بسیاری از داوطلبان نمایندگی مجلس، که همه عمر خود را با اسلام و انقلاب گذرانده اند، بیش از آن که برای اسلام و انقلاب باشد، به نام اسلام و انقلاب و به کام سیاست و قدرت است.
شاید هم باید پرسید، کدام اسلام و کدام انقلاب؟
داشتم جلد هفتم کتاب تاریخ ایران کمبریج را می خواندم. رسیدم به صفحه 205 متن اصلی. داستان تعطیل مجلس و به توپ بستن آن و سرکوب و قتل آزادی خواهان. کشتن ملک المتکلمین و صور اسرافیل و دستگیری سید جمال واعظ و...
تاریخ کمبریج در پرانتز نوشته است که ملک و صوراسرافیل با ازلی ها و بابی ها ارتباط داشتند. به نظرم آمد که از کجا این سخن را برای توجیه قتل آنان نساخته باشند؟ آن وقتها که نمی گفتند به اسلام التزام ندارند، مخالفان را با اتهام بابی و ازلی می کشتند...
بس که در دوره ناصری
مرد و زن کشته شد سرسری
آن به عنوان مشروطیت
وین به عنوان بابیگری!
انگار تاریخ را باید دوباره خواند و دوباره نوشت.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (61)