مروت


مصاحبه عصام عطار را می دیدم. با دکتر اعظم تمیمی صحبت می کرد. عصام عطار- برادر نجاح عطار( وزیر سابق فرهنگ سوریه و معاون دوم فعلی بشار اسد) سال های طولانی رهبر اخوان المسلمین سوریه بود. زندگی طولانی او سرشار از مقاومت برای آزادی و آرمان اسلامی بوده و هست. یک بار که از سوریه خارج شده بود، وقتی به کشورش بازگشت، از فرودگاه او را برگرداندند. سال های سال است که در تبعید زندگی می کند. حرف عجیبی زد. گفت: ما نه تنها روح اسلام را در جوامع خود گم کرده ایم، بلکه اخلاق جاهلی هم نداریم! مرادش همان کرامت و مروتی بود که در دوران جاهلی وجود داشت. همان که نمادش حاتم طایی است. از شخصیت هایی که بر او اثر گذاشته اند، سخن می گفت. شروع کرد به خواندن اشعار حاتم طایی...
از جمله، بر این سخن حاتم تاکید کرد، که: " من از مذمت آیندگان می هراسم."
سخن آیندگان و سخن زمانه در روزگاری سکه روز می شود که دیگر از نشانه های قدرت های ظاهری حکومت ها اثری برجای نمانده است. اگر صد ها کتاب هم در تجلیل از حافظ اسد نوشته شود. اخراج عصام عطار از فرودگاه مثل زبانه آتش تمام آن خانه های برفی را آب می کند...
با دوستی صحیت می کردیم. گفت خیام در باره وضعیت زمانه خود داوری نکرده است. گفتم ، داوری کرده، داوری ماندگار. سروده است:
یک جرعه می ز ملک کاووس به است!

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (10)