انسان دوبار متولد می شود.

با کودک قرن خدا حافظی کردم...در ذهنم این پرسش می جوشید، او در کدام فضا بالیده است. ریشه ها کجاست که چنین نهال با شکوهی را پرورده است...مادرش می گفت:
"پدر ، وقتی پانزده ساله بوده به جبهه می رود. هم تنش پر از ترکش می شود و هم تیزاب ترکش، انگشتانش را با خود می برد و هم شیمیایی می شود. جانبازی که نخواسته پرونده جانبازی داشته باشد. معلم است...
می گوید، آن وقتی که جبهه رفتم نوجوان بودم. اگر بار دیگر دشمن پای به خاک ما بگذارد بازهم به جبهه می روم. این بار با آگاهی بیشتر..."
به کودک گفتم بیا تا با هم دوست باشیم، من همیشه دوستانی داشته ام؛ که سالیان سال از من بزرگتر بوده اند...گفت:" من هم چنین دوستانی دارم..."
بهار امسال برای من رنگ و بوی کودک قرن را دارد. انسانیت ناب.
عین القضات گفته است، انسان دوبار متولد می شود. مسیح هم همین سخن را دارد. کسی که دوبار متولد نشود، به ملکوت راه پیدا نمی کند.
ای برادر عقل یک دم با خود آر
دم به دم در تو خزان است و بهار
نماد انسان ناب و حقیقت ایمان کودک است. می توانیم در سایه نگاه کودکی دوباره متولد شویم.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (24)