فردوسی

"فردوسي براي سرودن شاهنامه حدود پانزده سال و با هزينه كردن تمام سرمايه خود با ملاك قرار دادن شاهنامه ابومنصوري وقت صرف كرد. با اين حال از آنجا كه هيچ پادشاهي را سزاوار هديه كردن كتابش نمي‌ديد مدتي آن را مخفي نگه داشت و بخش‌هاي ديگري نيز به آن افزود.

پس از حدود ده سال در سن 65 سالگي و به دنبال تنگدستي، تصميم گرفت كتابش را به سلطان محمود تقديم كند. فردوسي آن را در شش يا هفت جلد براي سلطان محمود فرستاد.

به گفته خود فردوسي، سلطان محمود به شاهنامه نگاه هم نكرد و پاداشي را كه مورد انتظار فردوسي بود برايش نفرستاد.

جنازه فردوسي پس از مرگش، اجازه دفن در گورستان مسلمانان را نيافت و در باغ خود وي يا دخترش در طوس دفن شد"
متنی که خواندید، در توضیح چاپ ایران چک فردوسی که تازگی منتشر شده است، در خبرگزاری فارس و دیگر سایت های خبری مثل فردا آمده است.تنها در یک جمله می توان گفت اطلاعات این گزارش نادرست است. دیگر هر کودک دبستانی می داند که فردوسی 30 سال صرف سرودن شاهنامه کرد.
بسی رنج بردم دراین سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
نمیرم ازین پس که من زنده ام
که تخم سخن را پراکنده ام.
پیداست فردوسی شاهنامه را برای این که به شاهی تقدیم کند و پولی بگیرد نسروده است. و داستان فردوسی و محمود هم داستان دیگری ست...
فردوسی شاهنامه را به محمود غزنوی تقدیم کرد تا کتاب بماند. او که یک نسخه بیشتر نداشت. اگر کتاب به دربار محمود نمی رفت، استنساخ نمی شد و نمی ماند. کتابی که در محتوا ضد محمود غزنوی بود و ترکان تورانی را نقد می کرد...به محمود اهدا شد. رندی شگفت انگیز فردوسی.
و دیگر سخن این که شاهنامه ابو منصوری ملاک نبود...

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (36)