طرح و حدت ملی

هیچ گاه از خودتان پرسیده اید چرا برخی نظریه ها- دقیق تر بگویم نظر ها- مطرح می شود. موجی ایجاد می کند و به دیواره بلندی از سوء تفاهم برخورد می کند و خاموش می شود؟ مدتی می گذرد و هر کس سخنی می گوید و نهایتا مثل بازی با یخ چیزی در دستمان نمی ماند. به قول آن خان دهکردی نه خانی آمده و نه خانی رفته!
داستان این مثل را امیر قلی امینی در کتاب بسیار خواندنی و جذاب" داستان های امثال" آورده است.
خان تنهایی با خرش به اصفهان آمده بود. آفتاب گرم بود. سایه ای پیدا کرد تا خود و خرش بیارامند. از خربزه فروش طوافی خربزه گرگاب خرید. خربزه را پاره کرد. تخمه ها را در گوشه ای توده کرد. روی شیرین و شکرین خربزه را خورد و بقیه را به کناری نهاد. با خودش گفت: ها! هر کس این پوست خربزه را ببیند می گوید خانی آمده خربزه خورده و رفته. ساعتی نگذشته بود. گرسنه بود. از گوشت خربزه هر چه مانده بود ، خورد و پوست ها را هم به دندان کشید. تا به تعبیر پدران نسل ما، دندان هایش سفید شود. با خود گفت: ها! حالا می گویند خانی آمده؛ خربزه خورده و پوستش را نوکر خان به نیش کشیده. ساعتی دیگر گذشت و خان گرسنگی اش برگشت و پوست نازک و ترد خربزه را تماما خورد. با خود گفت: ها! هر کس ببیند می گوید خانی آمده، خربزه خورده؛ نوکرش پوست خربزه را به دندان کشیده خر خان هم اصل پوست را خورده است. دیگر دم غروب بود. وقت عصرانه خان بود. توده تخمه خربزه را جلواش کشید و دانه دانه و نرم نرم شکست و خورد. دیگر نشانی از خربزه باقی نمانده بود. با خود گفت: ها! نه خانی آمده و نه خانی رفته!
بدون این که در مثال مناقشه کنید! داستان طرح دولت ملی یا ائتلافی چیزی شبیه همین داستان شد که دیگر نه خانی آمده و نه خانی رفته است...
البته آن خان ساده دل تنها در حوزه خود و خر و نوکر خیالی اش و پرسش های خیال انگیز رهگذرانی که توی ذهن او می رفتند، منحصر می شد. طرح دولت ملی می تواند، ژرفا و گستره بیشتری داشته باشد.
در یک کلام ایران بزرگتر از آن و اداره کشور در روزگار ما پیچیده تر از آن است که یک گروه به فرض این که با تمام توان و طاقت بکوشد، امکان اداره کشور را داشته باشد. چه رسد به این که همان گروه هم از آغاز تا به امروز مدام مثل یخ آب شده است. و مهمترین وزیرانش برکنار
یک وقتی دوگل گفته بود.اداره فرانسه کار دشواری است. چپ ها دولت را قبول ندارند وراست ها مردم را!
در یک کلام باید به دوستانی که طرح وحدت ملی را بر نمی تابند گفت: اداره کشور و ملت از توان شما به تنهایی خارج است. گواهش هم وضعیت فعلی ست.از سوی دیگر چه کسی گفته که فرضا وقتی در انتخاباتی طرف پیروز با چند در صد رای بالاتر رای می آورد، نشانه همه ملت است و بقیه ملت نیستند؟ همان اقلیت محتمل است که در انتخاباتی دیگر اکثریت بیاورند.
البته مهمترین نشانه وحدت ملی، تنها مشارکت همه احزاب و گرایش ها در اداره کشور نیست. که این روال تا دو لت سابق برقرار بود. بلکه مشارکت مردم در امور است. تا نظام و انقلاب تعادل پایدار پیدا کند. درست مثل هرمی که بر قاعده نشسته است...واقعیت این است که دولت فعلی از ظرفیت اصول گرایان هم استفاده نکرد تا چه رسد به دیگران.
*************************
اعتماد ملی

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (15)