غزه... آن چه می ماند


دکتر برغوثی وزیر دولت هنیه می گفت:" انقلاب فلسطین با غزه شروع شده است."
انتفاضه مقدمه چنین انقلابی بود. آن چه در غزه اتفاق افتاده است. مختصات یک انقلاب کامل را داراست.
نکته ای که می خواهم امروز به آن اشاره کنم. ثبت هنرمندانه انقلاب غزه است. تبدیل غزه به یک فرهنگ است. تردیدی نیست تا یک اتفاق مهم، زبان ماندگار هنری و فرهنگی ناب برای بقای خویش پیدا نکند، از خاطره ها محو می شود. بد نیست به نمونه ای اشاره کنم. هر وقت می خواهم یاد مبارزه تاریخی حزب الله با ارتش اسراییل در تابستان 1385 را در ذهنم و زندگیم زنده کنم. به سرودی که جولیا پطرس خواننده مسیحی لبنانی با عنوان" احبایی" خوانده است گوش می کنم. دیگر موثر تر و نزدیک تر از آن سرود نمی توان آن مبارزه و شکوه و ژرفای آن را دریافت و شناخت.
پیش از این هم اشاره کردم که پیکاسو با ترسیم بمباران " گئورنیکا" به آن حادثه نقشی ماندگار زد. همان تابلویی که شبیه آن را در سازمان ملل و کنار اتاق شورای امنیت نصب کرده اند.
همین روزها کتابچه ای به دستم رسید. عمیق و موثر. یادداشت های روتکا. روتکا دختر نوجوان لهستانی است که در اردوگاه آشویتس کشته شده است. دفترچه خاطرات او سه سال پیش منتشر شد. این کتاب در بسیاری از کشورهای اروپایی و امریکا کتاب درسی شده است. نثر روشن، جذاب و صمیمانه کتاب مظلومیت او و یهودیان در کشتار فجیع –هولوکاست- را به خوبی نشان داده است... ساده ترین جمله ها امروزه ارزش سندی و تاریخی درجه اولی را داراست. بگذریک که بازماندگان همان اردوگاه ها خود تبدیل به همان جنایت کارانی شده اند که خود قربانی اش بودند...
خاطرات دختران و پسران و مجاهدان و مادران و پدران غزه ای و لبنانی کجاست؟
خبر ها و تصویر ها پس از مدتی از یاد می روند. آن چه می ماند، تبدیل یک واقعه غریب به یک فرهنگ و ادبیات است.
دیر یاسین و کفر قاسم در نهضت فلسطین تبدیل به نشانه و نماد شدند. تا حدی هم به ادبیات راه یافتند. شعر فلسطینی، به ویژه شعر محمود درویش و سمیح القاسم تاثیر درجه اولی در زنده نگاهداشتن شعله یاد فلسطین داشته است... مثل شعر شگفت انگیز:" پدر من یوسفم"
که برادر کشی فلسطینی ها را تصویر کرده است...
مردم غزه گوهر ایمان و استقامت خود را عرضه کرده اند. نبردی طاقت سوز و نفس گیر. چه کسی این لحظه ها را ثبت می کند. با کلمه یا با رنگ و یا با آهنگ؟ و حتی با سنگ.

***************
اعتماد ملی

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (21)