جزیره روبن


فردا می روم افریقای جنوبی. سال ها بود که آرزو داشتم به جزیره روبن بروم و زندان نلسون ماندلا را ببینم. ببینم او از کدام پنجره و از کدام افق نگاه کرده است که پس از نزدیک به سی سال زندان، بدون کینه از زندان خارج شد...
در دیوان منسوب به امام علی این تابلو نقش شده است. هر چقدر مرا بیشتر بسوزانند، همانند عودم که به گاه سوختن عطر خوش می پراکند...
آن همه رنج های سنگین دوران طولانی زندان، تنها بر مهر وملایمت ماندلا افزود. او این اکسیر را چگونه و از کجا یافته است که روز پیروزی او حقیقتا روز محبت و مهر بود.
ماندلا که نود سالگی را پشت سر گذاشته است، بی تردید محبوبترین شخصیت روزگار ماست. هند را با گاندی می شناسند و افریقا و شکوه مقاومت را از ماندلا.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (29)