گذار عمر

ماه رمضان ماه قرآن است. چنان که گفته شده است، بهار قرآن.
قران متن دینی و ایمانی و مقدس است، از سوی دیگر متنی فاخر و ادبی است. ستون ادبیات است. بی دلیل نیست، نویسندگانی که توانسته اند در نثر خود به سبک و ساختار و موسیقی قرآنی نزدیک شوند، کارشان جذابیت بیشتر و عمری افزونتر یاقته است.
ترجمه قرآن مجید به زبان فارسی در دهه های اخیر رونق و شکوه بسیاری یافته است. البته فضل این کار با مفسران و مترجمانی ست که نزدیک به یک هزاره پیش قران را به فارسی ترجمه کردند. مثل ترجمه سورآبادی که متن کامل آن به وسیله پژوهشگر بسیار خوش قلم و مظلوم مرحوم سعیدی سیرجانی منتشر شد. و نیز تفسیر ابوالفتوح رازی که به همت دکتر یاحقی و دکتر ناصح متن کامل آن در اختیار ماست. سعی مرحوم شعرانی نیز مشکور است...
با توجه به گذر عمر و این که ماه رمضان دارد به شتاب می رود و سیاست تغلیظ شده گویی مجال نمی دهد که رمضان را در یابیم. به گذار عمر می اندیشیدم.
قدر وقت ار نشناسد و دل و کاری نکند
بس خجالت که ازین حاصل ایام برد
در ذهنم سخن زکریا درخشید که از پیری اش می گوید؛ واشتعل الراس شیبا!
دیدم در ترجمه آیه الله مکارم شیرازی این گونه به فارسی آمده است: شعله پیری سرم را فراگرفته، استاد خرمشاهی هم با سلیقه تمام ترجمه کرده: برف پیری بر سرم نشسته است.
معرکه این دو تابلو در ذهنم برپا بود، برف پیری یا شعله پیری؟
در جستجوی واژه شعله بودم. دیدم فیروزآبادی در قاموس در باره شعله نوشته است: سپیدی دم اسب!
واشتعل الراس؛ یعنی سپیدی پیری سر را فراگرفته است... همان که خرمشاهی ترجمه کرد: برف پیری بر سر نشسته است...
برای نسل ما که نیمه دوم عمر را دیر هنگامی ست آغاز کرده ایم. ماه رمضان بیدار باشی ست که اگر قدرش را ندانیم چه بسا که رمضان دیگری را نبینیم. مثل دوست عزیزمان سیف الله داد که رمضان امسال را ندید و یاد سکوت و پیشانی بلند و خنده اش در ذهنمان ماند. خداوند برکاتش را بر او و بر همه شهیدان جنبش سبز ملت ایران که رمضان را ندیدند، فرو فرستد و بر استقامت فرزندان ملت ایران که در بندند بیفزاید و آنان را از اسارت رهایی بخشد...

********************
جنبش راه سبز(جرس)

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (24)