الاهیات رهایی بخش ایرانی


اصطلاح" الاهیات رهایی بخش" در باره اسقف ها و کشیش های آمریکای لاتین و نیز افریقا به کار می رود. اسقف ها و کشیشانی که در کنار مردم و در برابر استبداد و ستم حکومت های نظامی و یا نژاد پرست ایستادند. نهاد کلیسای واتیکان معمولا از استبداد و ستم حمایت می کرد. به همان اسقف ها و کشیشان توصیه می شد که مبالغه نکنند و با حکومت های خود مخالفت نورزند.

بسیاری از آن اسقف ها و کشیش ها توسط ماموران امنیتی کشته شدند.

دکتر خسرو ناقد گزارش خواندنی و پرنکته ای را در باره کلیسای واتیکان در شماره تازه فصلنامه درخشان" نگاه نو" منتشر کرده است. اسکار رومرو یکی از آن چهره های درخشنده مبارزه با ستم و سرکوب است. ماموران امنیتی، زمانی که رومرو در 24 آوریل 1980 موعظه می کرد، گلوله ای به قلبش شلیک کردند. می توانید سخن رومرو را در یو تیوپ ببینید.(1)

آرام و با شکوه ، با سربازان و جوخه های اعدام سخن می گوید:

"برادران شما هم بخشی از ملت ما هستید. آنانی را که به قتل می رسانید، این روستاییان، برادر شما هستند. هیچ سربازی مجبور نیست از دستوری که با احکام الاهی مغایرت دارد اطاعت کند. هیچ کس مجبور نیست از احکام غیر اخلاقی پیروی کند. زمان آن فرا رسیده است که به صدای وجدان خود گوش فرا دهید و نه به دستورات معصیت بار. از اجرای چنین دستورهایی شانه خالی کنید!

سلاح هایتان را به زمین بگذارید! شما هرگز مجبور به انجام فرامین حاکمان نیستید. ما از دولت می خواهیم که اصلاحاتی را که با خون مردم به دست آمده است به رسمیت بشناسد. به نام خدا به نام این ملتی که فریاد خواهی اش هر روز به آسمان ها بلند می شود، من از شما خواهش می کنم. من از شما تمنا می کنم. من به شما دستور می دهم که دست از سرکوب مردم بردارید."

گلوله ای شلیک شد و قلب اسکار رومرو را شکافت. بزرگترین جمعیت تاریخ السالوادور در تشییع جنازه اش حاضر شدند. ماموران امنیتی حکومت حدود پنجاه نفر از مردم را کشتند...

اسکار رومرو زنده تر شد. مردم السالوادور از او به مثابه یک قدیس نام می برند: سنت رومرو...

فیلم های حضور او در میان مردم در دست است. چشمانی که به رومرو نگاه می کنند و سرشار از اشکند. مجسمه رومرو را در کلیسای بزرگ وست مینیستر در جمع شهیدان قرار دادند...

می خواهم بگویم ما هم داریم الاهیات آزادیبخش را در ایران تجربه می کنیم. در صدر فهرست درخشان الاهیات آزادیبخش ملت ما نام آیه الله منتظری قرار دارد. شخصیتی که بی شک مثل گنجینه ای در تاریخ و فرهنگ و اخلاق و معنویت و دینداری ملت ما حفظ خواهد شد. با جرئت می توان نام او را در کنار گاندی و ماندلا و لوتر کینگ قرار داد. شخصیت هایی که معنویت و صداقت و مردمدوستی و مهر و مدارا کارنامه شان بود...

تردیدی نیست که چنین شخصیت هایی به مثابه معیار از سوی مردم نگریسته می شوند. حکومت ایران هنوز به نقطه ای نرسیده است که چنین شخصیت هایی را از طریق ماموران امنیتی حذف فیزیکی کند. اما می خواهد نام های آنان را لکه دار کند.

اعلامیه جامعه مدرسین در باره مرجعیت آیه الله صانعی، مهر و موم کردن مسجد آتشیها در شیراز، بازداشت روحانیون جوان و طرفداران و شاگردان روحانیونی که نام و جهت گیری شان با نهضت سبز ضد خشونت مردم ایران گره خورده است، نشانه های این رویکرد است.

آیه الله سید علی محمد دستغیب جرمش عدالت خواهی و ایستادگی در برابر ستم است. مسجد او هم پایگاه مبارزه و روشنگری در دوران انقلاب بود و هم پایگاه دفاع در دوران جنگ تحمیلی. نزدیک به هزار شهید از بچه های مسجد آتشیها تقدیم انقلاب و اسلام شده است. چنین مسجدی را بایست مهر و موم کرد؟

آیا شاه در تمام دوران حکومتش و در سالهای منجر به پیروزی انقلاب که مساجد پایگاه انقلاب بودند، دست به چنین کاری زد؟ حتی در جهت خلع مرجعیت امام خمینی کاری کرد؟

پیداست در زمانه عسرتی به سر می بریم که بهای آزادگی و مبارزه و ایستادگی در برابر ستم، خلع از مرجعیت و بستن مسجد و بازداشت و نیز شکنجه و اعدام است...

***********************

(1)

http://www.youtube.com/watch?v=V8sHNKvGm7g


**************************
جرس

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (5)