بیست و دوم بهمن

انقلاب اسلامی در سال57 با تکیه بر حضور مردم به پیروزی رسید. انقلابی که تمامی نظریه های معروف انقلاب را به چالش کشید و خود سرفصل تازه ای برای نظریه پردازی در باره انقلاب شد...چنان که جنبش سبز ملت ایران هم سرفصل تازه ای از نهضت مقاومت یک ملت بزرگ را ارائه داده است.

راهپیمایی های 22 بهمن ماه همیشه رسمی و مطابق برنامه بوده است. امسال و این بهمن، سال دیگر و بهمن دیگری ست. بهمنی که دنیا را مبهوت می کند...

حاکمیت و نظام باور دارد، البته باوری مبتنی بر واهمه، که نه بحرانی وجود دارد و نه مساله ای. اندکی اعتراض و شورش خیابانی توسط عناصر بهایی و منافق و سلطنت طلب با هدایت آمریکا و انگلیس و اسراییل در گوشه و کنار رخ داده است. آن هم به برکت امت حزب الله و حضور آنان در راهپیمایی خود جوش 9 دی ماه که از قله های انقلاب است، در روز 22 بهمن تمام و جمع می شود.

معترضان هم طبق آخرین روایت نظام ، عده ای افراد جاهل و لجوجند که جزء ملت به حساب نمی آیند. این روایت قدرت حاکم و نظام است. روایت دیگر روایتی است که تازه ترین راوی اش آیه الله موسوی اردبیلی بود. با حال ناخوش و بر ویلچر به دیدن رهبر انقلاب رفت و از او خواست، زندانیان را در آستانه 22 بهمن آزاد کند.

تردیدی ندارم که آیه الله موسوی اردبیلی حتما پیش بینی می کرده است که در خواست او انجام نمی شود، اما حجت را بر خود و بر رهبری تمام کرده است...

بیش از سی و یک سال پیش جلسه شورای انقلاب در منزل آیه الله موسوی اردبیلی تشکیل شده بود. هسته اصلی و اولی شورای انقلاب از سوی امام خمینی معین شده بودند. آیه الله مطهری و بهشتی و موسوی اردبیلی و هاشمی رفسنجانی از زمره همان هسته اولیه بودند. قرار بر این بود که اعضای جدیدی با موافقت جمع معرفی شوند و با تایید امام خمینی به هسته اولیه اضافه شوند. در جلسه نخست آیه الله مهدوی کنی مطرح و تصویب شده بود. امام موافقت کرد و ایشان هم به عنوان عضو جدید پذیرفته شدند. در جلسه بعد در منزل آیه الله موسوی اردبیلی، آقای خامنه ای مطرح شدند. آیه الله مطهری مخالفت کردند و سخن گفتند...

حتما آیه الله موسوی اردبیلی وقتی به دیدار رهبری می رفتند نمی توانسته اند آن دور بینی و دوراندیشی و بصیرت شهید مطهری را به یاد نیاورند...

مرحوم مطهری چرا مخالفت کردند؟ در مخالفت خود چه گفتند؟ در سی و یکمین سالگرد انقلاب چرا اسناد شورای انقلاب منتشر نمی شود تا ملت ایران به روشنی در یابند که کدام راه را از کجا تا به کجا آمده اند. امروز انقلاب به نقطه ای رسیده است که در عقبه ی تنگ و تاریک استبداد زمین گیر شده است. ...

22 بهمن فرصتی است تا همه مردم با حضور مشخص و با هویت ممتاز خویش نشان دهند که شعار نفی استبداد همچنان شعاری زنده است. و البته استبداد دینی تباه تر و تاریکتر از استبداد شاهنشاهی است... همان که مرحوم آیه الله نائینی با صدای بلند، بیش از صد سال پیش فریاد زد و استبداد دینی را سیاهترین استبداد ها بر شمرد.

حاکمیت می خواهد از حضور مردم ابزاری و بهانه ای برای تداوم ستم و استبداد بتراشد. نه تنها بایست او را در طراحی و صحنه آرایی این دروغ بزرگ که می خواهد به نام ملت ایران انجام دهد، ناکام کرد، بلکه 22 بهمن برای جنبش سبز ملت ایران فرصت دیگری است تا حضور خود را اعلام کند و شعار مرگ بر استبداد را فریاد...

**************************
جرس

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (2)