انحلال احزاب

با نامه رسمی کمیسیون احزاب وزارت کشور،فعالیت دو حزب شناخته شده ی " مشارکت" و " سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی" متوقف شده است. این نامه از سوی دادگاه به مسئولان هر دو حزب اعلام شده است. البته این صورت رسمی است. در دنیای واقعیت از انتخابات 22 خرداد 1388 تا به امروز با امنیتی شدن فضای سیاسی-اجتماعی کشور، زندانی شدن بسیاری از شخصیت های سیاسی و فرهنگی و دانشجویان، توقیف روزنامه ها و هفته نامه ها که تازه ترینش روزنامه بهار بود، امکان و فرصتی برای فعالیت سیاسی احزاب اصلاح طلب وجود نداشته است.

در ایران امروز فرصت و فضا فقط برای حمایت از انتخابات و دولت وجود دارد. به روشنی دیدیم که اختلاف نظر کارشناسانه مجلس و دولت بر سر قانون پرداخت یارانه ها، سرانجام به نفع دولت و با بی اعتباری مجلس پایان پذیرفت. یک وقتی رئیس سابق مجلس گفته بود:"

مجلس در پشت دولت است و نه در مشت دولت"

اکنون سخن از" در مشت دولت" ویا" در پشت دولت" گذشته است. مجلسی که به دولت اختیار می دهد، قانون را هر وقت خواست اجرا کند، و حتی همین روند را هم قانونا طی نمی کند. یعنی بر اساس طرح قانونی به دولت اختیار نمی دهد، پیداست از چه اعتباری برخوردار خواهد بود.

مروری فصل سوم قانون اساسی داشتم. این اصول زیر عنوان حقوق ملت- از اصل19 تا 41 تدوین شده است. با حسرت بسیار می توان گفت تقریبا تمامی این اصول امروزه به هیچ انگاشته شده است.

ممانعت از فعالیت احزاب که اصل بیست و ششم قانون اساسی مربوط به آن است. دچار تفسیر های تنگ و تاریک حکومت شده است. مطبوعات توقیف می شوند. امکان برگزاری اجتماعات مطابق اصل27 وجود ندارد. از برگزاری اجتماعات به " زورآزمایی خیابانی" تعبیر می شود. از سوی دیگر اگر موافقین حکومت در جایی جمع شوند، آن اجتماع حماسه تاریخی و نقطه عطف تاریخ به حساب می آید.

جوانان مردم و فعالان سیاسی بر اساس گمان ماموران امنیتی باز داشت می شوند و با تهمت محکوم می شوند.اصل 23 که تفتیش عقاید را ممنوع می داند، موجب سخره بازجویان و سربازجویان می شود...

خبرگانی که در مجلس خبرگان قانون اساسی سال 1358 حضور داشتند، تعداد قابل توجهی از آنان، اکثریت آنان شهید شدند و یا در گذشتند. تعدادی از آنان مانند:

آیه الله ناصر مکارم شیرازی

آیه الله موسوی اردبیلی

آیه الله جوادی آملی

آیه الله طاهری اصفهانی

حجه الاسلام والمسلمین محمد جواد حجتی کرمانی

مهندس عزت الله سحابی

بحمدالله زنده هستند و شاهد روزگار قانون اساسی در ایران می باشند. فصل حقوق ملت همین است که امروزه در کشور ما جاری است؟

آنان در برابر ملت ایران چه پاسخی دارند؟ امضای این حضرات در پای قانون اساسی ثبت شده است. از این میان گویی تنها مهندس سحابی است که بر سر پیمان خویش ایستاده است و همچنان از حقوق ملت ایران حمایت می کند.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (0)