فرهنگ و سیاست


یک گام بلند که از جبل الطارق به سوی جنوب برداریم. به طنجه می رسیم و اندکی بعد در ساحل اقیانوس ، شهری کوچک در برابر ماست که امروزه شهرتی جهانی پیدا کرده است. شهر تاریخی اصیله که مثل یک موزه زنده است. هر ساله یک ماه تمام اصیله مرکز سمینار های محتلف علمی هنری و ادبی است...

برای شرکت در سمینار فرهنگ و سیاست به اصیله رفته بودم. از سفر ها و سمینار ها گاه خاطره ای و سخنی باقی می ماند و دیگر از یاد نمی رود. یک وقتی مهدی سحابی مترجم و نقاش و انسان عزیز برایم یادداشتی فرستاده بود. در آن یادداشت نوشته بود: سواد همان چیزی ست که با خواندن همه چیز و فراموش کردن همه چیز در ذهن انسان باقی می ماند...

این سخن را بیش از یک دهه پیش ملک حسن دوم پادشاه سابق مراکش در جمع وزیران فرهنگ کشور های اسلامی در مراکش مطرح کرد. گفت:

جوانی پیش ابونواس رفت و گفت به من بیاموز تا شاعر توانایی شوم. ابونواس به جوان گفت برو و دیوان های شعر امروالقیس و زهیر و...از بر کن. جوان رفت و پس از دو سه سالی آمد و گفت تمام دیوان ها را از بر شده ام. ابونواس جوان را آزمود. همانگونه بود که جوان می گفت. اشعار را مثل آب روان از بر می خواند. ابونواس گفت: در تصمیمیت جدی هستی؟ می خواهی شاعر توانایی بشوی؟ پاسخ داد بله.

ابونواس گفت: اکنون برو و تمام آن شعر ها را که از بر کرده ای از یاد ببر!

سفر و سمینار هم انگار همین طور است. چهره های تازه می بینی و سخنان بسیار می شنوی. جفت بد حالان و خوش حالان می شوی و سرانجام وقتی در راه بازگشت از فرودگاه دارالبیضا تا لندن چشم بر اقیانوس و دریا دوخته ای به یادت می آید که:

ارنستو پوتیستا رییس دانشگاه آمریکایی مکزیک و وزیر خارجه سابق مکزیک گفت: راننده ای داشتم که سیک بود و هندی. روزی در مسیر از من پرسید:

به خداوند باور داری؟

- بله باور دارم.

- به چند خدا اعتقاد داری؟

- یکی، خدای یکتا

- خب من هم به خدای یکتا باور دارم. به نظر شما خدای من و شما یکی نیستند؟

ارنستو گفت، این مهمترین درسی بود که من در تمام زندگیم از کسی آموخته بودم. از یک راننده سیک که سه کلاس بیشتر درس نخوانده بود...

محمد بن عیسی که وزیر فرهنگ و نیز وزیر خارجه سابق مراکش بوده است و اکنون هم مسئول جشنواره اصیله است و هم شهردار اصیله، گفت:

در جلسه های دولت دوگل به توصیه شخص دوگل، همواره آندره مالرو وزیر فرهنگ در سمت راست دوگل می نشست. برخی اعتراض کردند که چرا در آن جایگاه وزیر کشور و یا وزیر خارجه ننشیند؟ دوگل گفته بود: هر بحثی که در دولت مطرح می شود، سیاسی یا اقتصادی، آندره مالرو از یک زاویه دید انسانی به موضوع بحث نگاه می کند. ما به این نگاه نیازمندیم
*****************
جرس

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (2)