خانه پر افتخار سینما

دستور انحلال خانه سینما، به عنوان نقطه ای تاریک ، برای همیشه در کارنامه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت احمدی نژاد باقی می ماند. بیانیه سینماگران ما، که هر یک از آنان از زمره افتخارات فرهنگی و هنری ملت و کشور ایران هستند، همانند مجید مجیدی و حاتمی کیا و درویش... به روشنی و حکیمانه این حکایت تلخ و باور نکردنی را تبیین کرده بود... بیانیه را که می خواندم ، در ذهنم زنده شد....انگار همین دیروز بود. در مرداد ماه سال ۱۳۷۶از سیف الله داد دعوت کردم تا در باره معاونت سینمایی با او صحبت کنم. با سیف الله از دوره جوانی و از دانشگاه شیراز دوست بودم. دوستی ما عمیق بود. دوستی که در ژرفای کوچه باغ های دل ما خانه داشت.
گفتم سیف الله بیا و معاونت سینمایی را بپذیر. گفت: من که مدیرعامل خانه سینما هستم. گفتم : به همین دلیل بپذیر! بگذار ما به اهالی سینما بگوییم مدیریت سینمای کشور هم در اختیار خود شماست. فردی که معتمد و محبوب اهالی سینماست می شود معاونت سینمایی ارشاد. سیف الله با اصرار من پذیرفت. .. روزی هم که با سیف الله با ایه الله خامنه ای دیدار داشتیم. اقای خامنه ای با لطف و گرمی بسیار سیف الله را تحویل گرفت و گفت: آقای داد بازمانده! پرسید چرا آن کودک در انتهای فیلم کشته شد. سیف الله توضیح داد ، کشته نشد فیلم با صدای گریه کودک که صدای زندگی است ادامه پیدا می کند و متوقف نمی شود... تمام تلاش سیف الله و همکارانش همین بود که بتوانیم بنیاد خانه سینما را از بعد قانونی و حقوقی مستحکم کنیم....
نمی دانم وزیر محترم ارشاد چه مبانی اندیشگی و ارزشی دارند. آیندگان داوری خواهند کرد که در دوره مدیریت ایشان کدام نهاد تاسیس شد، مثلا ایشان قایم مقام شعر منصوب کردند ، بسیار خوب حبذا بر ایشان با این همه سلیقه، اما از سوی دیگر ببینند نهادی مثل خانه سینما، به دستور ایشان منحل شده است، چگونه داوری خواهند کرد؟
نکته دوم، معمولا رسم بر این بود که معاونت حقوقی ریاست جمهوری در مسایلی از این دست دخالت می کرد و به بررسی موضوع می پرداخت. نهایتا در چنین مواردی رییس جمهور نظر خودش را اعلام می کرد و یا اگر هیچ راه و چاره ای نبود به تصمیم محکمه قضایی گردن می نهادند.
به گمانم همین تصمیم انحلال خانه سینما توسط وزیر ارشاد، از آن شعر هایی است که وزارت ارشاد و دولت و رییس جمهور در قافیه اش خواهند ماند. تمامی سینماگرانی که بیانیه اعتراض را امضا کرده اند ، همه ان ها سواد و استعدادشان از وزیر بیشتر و دلبستگی شان به انقلاب و سربلندی ملت ایران از ایشان کمتر نیست اگر اندکی اندیشه و تامل و سلیقه وجود داشت، این تصمیم سیاسی انحلال گرفته نمی شد و سند تازه ای به نام دولت مهرورزی ثبت نمی شد.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (9)