روزگار سخت نتانیاهو-2


نتانیاهو که خود را باهوش می داند، در باره دو حوزه کاملا متفاوت، یکی در منتهای بروز و دیگری پنهان،داوری و با صراحت و قطعیت، اعلام نظر کرده است.
اول: گفته است پوشیدن لباس جین و شنیدن موسیقی غربی در ایران آزاد نیست. در باره این داوری فضای مجازی غوغاست! حتا روزنامه های اسرائیل هم از ایشان انتقاد کرده اند. داوری دوم در باره خط قرمز تولید سلاح هسته ای در ایران است. وقتی کامبیز فتاحی از او پرسید: سال پیش گفتی ایران از خط قرمز تا شش ماه دیگر می گذرد، حالا گذشته یانه؟ پاسخ داد، نگذشته. برای این که ایران الان ۱۸۵ کیلو اورانیم غنی شده دارد؛ برای تولید یک بمب اتم نیاز به ۲۵۰ کیلو اورانیم دارد.
اینجا معرکه شناخت و داوری درباره نتانیاهوست که سه بار می گوید باهوش است و دوبار می گوید، ساده لوح نیست. پرسش این است: وقتی در باره یک امر آشکار، یعنی پوشش لباس مردم و موسیقی غرب که در ایران رواج دارد، او تا این حد دور از شناخت واقعیت است؛ در باره تولید اورانیم غنی شده که علی القاعده درهر کشوری امری آشکار نیست و طبقه بندی شده است؛ ایشان از کجا مقدارش را می داند؟
مگر بگوییم منظور ایشان همان اورانیوم غنی شده ای است که دانشمند شانزده ساله کشف شده توسط احمدی نژاد، در زیر زمین خانه شان، توی قابلمه تولید کرده بود و لابد توی بقالی سرکوچه هم عرضه کرده بود.( شما را به خدا ببینید، سرنوشت مدیریت کشور دست چه پدیده ای بوده است.

من دوستان یهودی بسیاری در طول عمر خودم داشته و دارم. داوری کلی ام این است، که دوستان یهودی ام باهوش بوده و هستند و نیز با پشتکار. یک نمونه فرد اعلایش منوچهر است ، دبیرستان پهلوی با هم بودیم. عموی منوچهر پیرمرد با شکوهی بود و معلم تناخ ما!
منوچهر دعوتم کرد به شام در رستورانی در فیلادلفیاُ رستوران موشولو! کشتی که برای همیشه لنگر انداخته بود و به ساحل چسبیده بود. گفت: عطا به این دوستانت بگو، امریکا مثل یک گاو شیر ده هست، اسرائیلی ها مدام دارند می مکند، آن قدر به پستان های گاو مک زده اند که شیر رنگ خون هم گرفته است. شما چسبیدید به شاخ این گاو، سی ساله تمامه هی با این شاخ در تقلایید. بابا منفعت ملت ما در استفاده از شیرش هست! منوچهر همیشه می گفت: من یک ایرانی بهودی ام اگر تو هم ایرانی مسلمان باشی ما بیس مشترک پیدا می کنیم.
چگونه نتانیاهو توانسته است نماینده یهودیان باشد ؟ تنها پاسخش این است مگر احمدی نژاد رئیس جمهور ما نشد؟ مگر هشت سال دوران طلایی اقتصادی و مالی را صرف هیاهو نکرد. نتانیاهو هم نمونه ای دیگر از احمدی نژاد است. البته با تفاوت هایی که دارند…اجمالا سخن بر سر این است: نتانیاهو که نمی بیند در پیش چشمان دنیا در ایران چه خبر است؟ چگونه از نهانخانه ها به قول خودش خبر دارد؟ شیمون پرز در همان کتاب خاطراتش که به ان ارجاع دادم. درست در آغاز بحث، به دشواری در باره شناخت ایران اقرار می کند. نوشته است:
ایران کشوری است که بیگانگان-حتا آن هایی هم که در ایران زندگی می کنند.-حقیقتا نمی دانند که در زیر پوست حوادث چه می گذرد.(۱)
بسیار خب! این داوری یک ادم باهوش است که احتیاط در داوری را فراموش نمی کند. وقتی هم می خواهد چند کلمه فارسی استفاده کند، می گوید: نوروزتان پيروز، هر روزتان نوروز
یک اسرائیلی با هوش دیگر! دور گلد هست. ایشان سفیر سابق اسرائیل در انگلستان، و فعلا مدیر یکی از مهمترین مراکز پزوهشی و به اصطلاح اتاق فکر هستند. ایشان کتابی منتشر کرده اند به نام
ظهور ایران هسته ای، در فصل هشتم این کتاب، تحت عنوان: کجا غرب بیراهه رفت؟ به دشواری شناخت ایران پرداخته است. از دنیس رایت سفیر سابق انگلستان در دهه هفتاد میلادی نقل قول می کند: ایرانی ها مردمی هستند که برخلاف آن چه فکر می کنند، حرف می زنند و بر خلاف آن چه سخن می گویند رفتار می کنند.(۲)
با این نکته که ایرانی ها پیچیده هستند، نمی توان موافق نبود. تاریخ ما به ما آموخته است که ساده لوح نباشیم! گرچه شاه ساده لوح بود و اسرائیلی ها کلاه او، در حقیقت کلاه ملت ما را برداشتند و آن یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار حقوق ملت ما با بهره مرکب اش- تا به امروز ۳۶ ساله اش، بایستی روزگاری بازپس گرفته شود. فصل ۸ کتاب گلد، فایده اش برای نتانیاهو این است که گمان نکند ملت ایران ساده لوحند

1- Battling of peace, P. 209
2-Dore Gold, the rise of nuclear Iran, Regnery Publishing. Inc, Washington, 2009. P. 185

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (25)