لذت یک لحظه مادر داشتن...

در صفحه فیس بوک جمیله، در ذیل مطلبی که به مناسبت تولد مادرش، امین عزیز نوشته است؛ کامنتی دیدم با شعری از فریدون مشیری، بسیار بسیار زیبا ، موثر و حسرت آور، برای من که با یاد مادرم زندگی می کنم و عبرت اموز، برای شما که قدر لحظه های زندگی با مادر را بدانید. شعر را آقای علیرضا آقاسی فرستاده است:

تاج از فرق فلک برداشتن
جاودان آن تاج بر سر داشتن
در بهشت آرزو ره یافتن
هر نفس شهدی به ساغر داشتن
روز در انواع نعمت ها و ناز
شب بتی چون ماه در بر داشتن
صبح از بام جهان چون آفتاب
روی گیتی را منور داشتن
شامگه چون ماه رویا آفرین
ناز بر افلاک و اختر داشتن
چون صبا در مزرع سبز فلک
بال در بال کبوتر داشتن
حشمت و جاه سلیمان یافتن
شوکت و فر سکندر داشتن
تا ابد در اوج قدرت زیستن
ملک هستی را مسخر داشتن
بر تو ارزانی که ما را خوشتر است
لذت یک لحظه مادر داشتن
حقیقت این است کسی که با چنین احساسی زندگی می کند و می تواند احساس خود را این گونه جاودانه بر جهره زمانه نقشی ماندگار بزند، در بهشت است…بهشت مادر که همسایه بهشت خداوند


است. در قرآن مجید، نیکی و مهربانی با پدر و مادر در کنار پرستش خداوند قرار گرفته است . دو بار هم پس از باور به خداوند و یکتایی او و نفی شرک، احسان به والدین مطرح شده است.
امین ، مادر جمیله در زندگی ما نشانه ای از مهر و بزرگی و فرزانگی بوده و هست. نام امین، نامی است که نوه ها به ایشان داده اند…نامی خوش آهنگ و عمیق و تداعی کننده مهر پیامبر.
واقعیت این است، که انسان وقتی ازدواج می کند ، به خانواده تازه ای قدم می گذارد با پدر و مادر و برادران و خواهرانی تازه…وقتی هم فرزندانش ازدواج می کنند، احساس می کند خداوند به او پسر یا دختری تازه داده است. این چرخه زیبا و پر لطف زندگی است. برای امین عزیز، بانوی فرزانه آرزوی سلامتی و توفیق همواره دارم و داریم.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (4)