کفران نعمت

آب و هوا و سبزه و و آفتاب و صحرا و دریا…همه نعمت های خداوندند. بایست این نعمت ها را قدر بدانیم. انسان هایی هم هستند که مثل آب و افتاب و سبزه و صحرا و دریا عزیزند. سخنشان به شما آرامش و طمانینه می بخشد. اندیشه روشنشان جان شما را گرم می کند. تواضع و مهرشان چشم شما را به اشک می نشاند… آقای خاتمی رییس جمهور اسبق از زمره همین انسان های نادر است. یک انسان نادر دیگری هم در جهان بود و در گذشت نلسون ماندلا… او البته در ابعادی جهانی به زندگی و تاریخ معنا داد. بهترین فرصتی بود که اگر آقای روحانی به هر دلیل در مراسم ماندلا شرکت نمی کردند، که شایسته بود شرکت کنند- فرصتی بود تا آقای خاتمی به افریقای جنوبی بروند. باور کنید ما به معنای کشور و ملت ایران از بسیاری از مهمان های رسمی به ماندلا و افریقای جنوبی نزدیک تر بودیم. فرصتی بود تا آقای خاتمی در آن اجتماع یگانه حضور داشته باشد. قدردانی بود از شخصیت و منش ماندلا…
مدتی پیش آقای دکتر ولایتی روایت کردند که ماندلا در سفر به ایران و در ملاقات با آیه الله خامنه ای، رهبر انقلاب را رهبر من خطاب کردند. بسیار خوب این کمال تواضع انسانی است که به اعتبار شخصیت بزرگ و درخشنده اش، ماندلا چنین سخنی را گفته است…در سفر آیه الله هاشمی رفسنجانی هم به ژوهانسبورک، به علت تاخیر هواپیما، ماندلا دو ساعت تمام در فرودگاه منتظر مانده بودند… غیبت ایران در بزرگداشت ماندلا چه تعبیر و تفسیری می تواند داشته باشد؟
به گمانم: موقعیت ناشناسی و غرور و کفران نعمت…
ماندلا وقتی از زندان آزاد شد همان دکلرک معروف را به عنوان معاون خود انتخاب کرد و از رییس جمهور آپارتهاید یک دوست افرید. این سوی جهان ما از یک دوست و نعمت و سرمایه ملی مثل خاتمی، با ممنوع الخروج کردن، اعلام می کنیم. در این کشور قدرت با قساوت اشتباه شده است. در این کشور به جای حکمت، جهالت موج می زند،‌ جای مروت را خشونت و پرخاشگری گرفته است.
در باره شرایط امام جماعت گفته اند، علاوه بر این که بایست عادل باشد، نبایست خلاف مروت هم رفتار کند. اگر عدم مروت به عدالت و امامت جماعت یا جمعه آسیب می زند؛ مسوول این بی عدالتی و بی مروتی چه کسی خواهد بود؟

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (20)