ای شادی، ای آزادی!


خردمندی و مقاومت و شکیبایی به نتیجه رسید. دولت دکتر روحانی در آزمون پرونده هسته ای یا برجام توانست به سه گانه حکمت و عزت و مصلحت تحقق واقعی ببخشد. کاردانی و دانائی و دانش و خوشرویی دکتر ظریف و دکتر صالحی و تیم مذاکره کننده، به بار نشست و لبخندی از امید بر لب های همگی آنانی که ایرانی آباد و مردمانی شاد می طلبند نشست. هشت سال ماجراجویی، بلاهت و بدزبانی و در یک کلام دولت غارتی، رنجی سنگین و تابسوز به بار آورده بود. آن وقت، وقتی گفته می شد قطعنامه ها ورق پاره اند، همان قطعنامه تبدیل به مصیبتی برای اقتصاد و سیاست شده بود. این بار خردمندی و مقاومت قطعنامه را واقعا به ورق پاره تبدیل کرد. و شورای امنیت سازمان ملل، همه قطعنامه ها را لغو و بلا اثر اعلام کرد.
پنج گروه از فرجامِ برجام ناخرسندند. یکم: جهوری خواهان آمریکایی که مدام بر طبل جنگی تازه می کوبند. دوم: نخست وزیر اسرائیل و وزیر امنیت او، سوم: عادل جبیر وزیر خارجه سعودی و رسانه های تابع و چهارم: دلواپسان داخلی. پنجم: گروه هایی که با شعار براندازی جمهوری اسلامی گاه و بی گاه سخنی گفته اند و برخی از ان گروه های تک نفره یا دونفره، قرار است به مناسبت حضور دکتر روحانی در پاریس تظاهرات کنند.
قدر مشترک این پنج گروه، عصبیت و غوغاسالاری و البته توهم است.
تردیدی نیست که امر واقع، یعنی فرجامِ برجام و رفع حصر از اقتصاد و سیاست ، شتاب تازه ای به کشور ما خواهد بخشید. امید به آینده را پر رنگ تر و درخشنده تر خواهد نمود. اعتماد مردم به دولت و نظام افزونی خواهد گرفت و سایه آیهٔ یاس محو خواهد شد..
اگر دولت دکتر روحانی و شخص ایشان به عنوان رئیس جمهور ملت ایران همین یک دستاورد را در همین دوره دولت داشته باشند. کافی است تا نام آنان به عنوان خدمت گزاران بزرگ ملت سربلند ایران ثبت شود. می دانیم که این فرجام اغاز برخاستن و شکوفایی اقتصاد و سیاست و رونق فرهنگ خواهد بود.
به گمانم حضور دکتر روحانی در پاریس فرصت و مناسبتی است تا هموطنان ایرانی خردمند و هوشمند برای سپاس از نقش آفرینی دکتر روحانی، اجتماعی تشکیل دهند. تا همه بدانند ملت ایران و ایرانیان هر جا که باشند قدر شناس خردمندی و مقاومت و سربلندی دولت و ملت ایران هستند.
امیدوارم که این فضای مبارک موجب شود تا ماجرای تلخ و بی منطق حصر نیز خاتمه یابد و باز هم همه نفسی تازه کنیم و باز هم از شادی و آبادی و ازادی سخن بگوئیم.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (2)