بخشش قاتل پسر و شلاق زدن کارگران معدن آق دره

شهید سید محمد باقر صدر، فقیه ارجمند و اصولی متفکر، در نقد تاریخ فقه شیعه سخنی ماندگار دارد. می گوید: در استباط احکام فقهی گویی فقیه شیعه یک فرد را در نظر می گیرد و در صدد استنباط حکم شرعی برای یک فرد است. به عبارت دیگر نوعی فردیت بر فقه و تاریخ فقه شیعه سایه انداخته است. تردیدی نیست که از اغاز تاسیس جمهوری اسلامی بر حسب شرایط و مقتضیات حکومت به وجه عمومی یا فقه اجتماعی هم توجه شده است.
شلاق زدن کارگران معدن شاید سایه ای از همان نگاه فقه فردی باشد، که در امر قضا خود نمایی میکند. چنان چه قاضی نگاهی عمومی و اجتماعی داشت و شرایط و مقتضیات زمان را می دانست. حکم به شلاق زدن کارگران نمی داد. آن هم کارگران معدن که در همه جای ایران مظلومترین و زحمت کشیده ترین کارگران هستند. در کنار این خبر، خبر مادری بود که فرزند ۲۹ ساله اش را یک معتاد مواد مخدر با ضربات چاقو کشته است. ان مادر تنها شرطش برای بخشیدن قاتل و اعلام رضایت، این بوده است که قاتل ترک اعتیاد کند. وقتی هم که قاتل ترک اعتیاد کرده است، با زبانی تشویق آمیز کار او را ستوده است. به قاتل گفته است: « خیلی مردی! خوشحالم که اعتیادت را کنار گذاشتی و به جامعه باز گشتی.» امروز و فردای کشور و تاریخ ما را این مادران می سازند.
مادری که گویی عصاره فرهنگ و رواداری یک ملت است. نگاهی نه تنها اجتماعی بلکه نگاهی تاریخی دارد. آن سوی دیگر هم قاضی یی است که نه نگاهش اجتماعی است و نه تاریخی. بلکه نگاهی ضد تاریخی و ضد اجتماعی...
به گمانم در باره احکامی از این قبیل مثل شلاق زدن و... می بایست در عالیترین سطوح بررسی تازه ای صورت گیرد. دریغ است که در کنار اخبار سربریدن های داعش، اخبار شلاق زدن ها در کشور ما تیتر رسانه ها شود.
***********
telegram.me/maktuob

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (1)