جشن زندگی عباس کیا رستمی

گویی احمد کیا رستمی با همان نگاه و واژگان آشنای پدرش سخن گفته است، یک دور کامل! پیداست عباس کیا رستمی زنده است. زنده به نگاهی که مانده است و واژگانی که زنده است! از مردم خواسته است در مراسم تشییع عباس کیا رستمی که فردا از مقابل کانون پرورش فکری آغاز می شود، جشن زندگی بر پا کنند. با داستان از مراسم بازگردند و نه با خاطره! با لباس شرکت در یک جشن بیایند و نه لباس عزا. می دانیم که داستان رو به سوی آینده دارد و خاطره، راوی گذشته می شود. البته خاطره ای که داستان شود، برای همیشه می ماند.
تبدیل مراسم سوک به زندگی، اندوه به شادی، گذشته به آینده در فرهنگ و ادبیات ما سابقه دارد. به روایت مناقب العارفین افلاکی ، مراسم تشییع صلاح الدین زرکوب، مراد مولانا همینگونه برگزار شده بود. در پیش، بربط زنان و نقاره زنان و دف کوبان می رفتند و در پس سرود خوانان و سماع کنندگان، رقصان و موی افشان. جشن زندگی بود…زیرا مرگ نمی توانست زندگی را شکست دهد.
در دیوان حافظِ قدسی هم ساقی نامه یا قطعه ای است که از آن زندگی می جوشد. گویی مرگ، زندگیِ زندگی ست.
من آن گه که گردم زمستی هلاک
به آئین مستان بریدم به خاک
به تابوتی از چوب تاکم کنید
به راه خرابات خاکم کنید
میارید در ماتمم جز رباب
مریزید برگور من جز شراب
ولیکن به شرطی که در مرگ من
ننالد به جز مطرب و چنگزن!
کیارستمی راوی زندگی بود. دوگانه مرگ و زندگی، آمیختگی و جوشش هر یک از دیگری، شعله زندگی را از متن مرگ بر افروختن، کوفتن پرچم زندگی بر ستیغ مرگ و مرگ را نشان دادن که در زندگی نشت می کند و زنده است! هنر او بود…
برای ما که این سوی جهان زندگی می کنیم، حسرت و دریغی بزرگ است که نمی توانیم در جشن زندگی و جشنوارهٔ هنر
عباس کیا رستمی شرکت کنیم. شما که می توانید، در این جشن زندگی شرکت کنید تا شاهد مداری شگفت انگیز از زمان و مکان باشید. یک دور تمام! به تعبیر شاملو: یگانه بود و هیچ کم نداشت!
او تیرماه به جهان آمد و تیرماه از جهان صورت گذر کرد. از کانون پرورشی کودکان و نوجوانان آغاز کرد و از همان جا به مزارش می رود. سر بنه آنجا که باده خورده ای… جشن زندگی عباس کیا رستمی می تواند داستانی بزرگ برای ملت ما باشد. یادتان باشد شرکت در جشن زندگی عباس کیا رستمی سرفصلی حقیقی از زندگی ست. 
***********
telegram.me/maktuob

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (4)