مرگی زیباتر از زندگی!

مرگ قاری جعفر عبدالرحمان، مرگ نبود، حقیقت زندگی بود.
درست وقتی آیه آفرینش مرگ را خواند،آیه دوم سوره ملک. خداوند مرگ و زندگی را آفرید. در این ایه مرگ بر حیات تقدم دارد! آیه سوم سخن از افرینش آسمان های هفتگانه، یعنی هفتاد گانه، یعنی تا بی نهایت است. واژه سماوات را خواند، این واژه خود دو پرواز ، هجای ما و وا را داراست. با همین پرواز واژه، قاری عبدالرحمان پرواز کرد. مرگی در برابر دیدگان همه…مرگی خواستنی، لطیف و زیبا، مرگی از جنس حقیقت زندگی. از خاک بر آمدن و بر بام مرگ شدن و سماوات گرفتن. پیش روی خدا و با ترنم آیات قرآن جان دادن. آیه آفرینش مرگ…من که هنوزم مست داستان مرگ پدرم هستم که در حال وضو پرواز کرد، دیدن ساحت و صحنه مرگ قاری عبدالرحمان فوق شگفتی و مستی بود…در درون او چه بهشت رنگینی موج می زده است و چه آتش طلبی افروخته بوده است که چنین مرگی داشت. رحمت و رضوان خداوند بر او.
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
telegram.me/maktuob

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (0)