پدیده آبان ماه، اعتراض (۴)

اعتراض سه مشخصه اساسی دارد. نگاهش به اصلاح و حل مساله درون نظام است. کارگری که حقوق نگرفته است، تحصن می کند، در نماز جمعه شعار می دهد، در خیابان شعار می دهد، می خواهد مشکلش حل شود. دوم، معترض دست به خشونت و آتش زدن اموال عمومی و خصوصی، و بدتر از آن دست به ادمکشی نمی زند. چاقوی ضامندار، قمه، اسلحه گرم و مواد آتش زا نمی آورد.
سوم، اعتراض امری ملی ست و وابسته به خارج نیست. معترض در زمین اجنبی بازی نمی کند.
به عبارت دیگر، اعتراض سه مشخصه اش، یکم: نگاه از درون، دوم عدم خشونت و سوم مردمی و ملی بودن است.
آشوب، رویکرد دیگری دارد. نگاهش از بیرون، و برنامه و هدفش براندازی است. لزوما خشونت مهمترین ابتکار و ابزار اوست تا در جامعه رعب ایجاد کند. آشوبگر در پایگاه نظامی و امنیتی خارجی آموزش می بیند، برای فعالیت خود پول می گیرد، وزیر خارجه آمریکا پشتوانه اش می شود و به او می گوید برای من عکس و فیلم بفرست. برایان هوک - مسئول میز ایران - می گوید از یک سال و نیم پیش در اندیشه بوده اند که در شرایط قطع اینترنت چگونه معترضان - یعنی اشوبگران - بتوانند باهم ارتباط داشته باشند.
شیوه رویارویی با پدیده آبان ماه، در دو وجه مردمی و بیان اعتراض از سویی، و وابستگان و آشوب گران از سوی دیگر، بایست به دقت از هم تفکیک داده شود.
در بخش اعتراض، حکومت بایست به سخن مردم گوش کند. به تعبیر قرآن مجید، همانند پیامبر اسلام گوش خوبی —اذن خیر— باشد. از اعتراض و اعتصاب و تحصن نهراسد. با نمایندگان معترضان صحبت کند. مگر در اروپا شاهد اعتصاب های متعدد نیستیم؟ کارکنان قظار های شهری، کارکنان فرودگاه ها، معلمان و پزشکان اعتصاب می کنند. از طریق اتحادیه های خود با دولت صحبت می کنند و به توافق می رسند. اتحادیه های کارگری، در بیان خواسته ها نقش تعیین کننده دارند. از سویی این اتحادیه ها در هنگام انتخابات نقش دارند. جامعه به تعادل می رسد. اگر احزاب قوی و اتحادیه های نیرومند کارگری در کشوری شکل نگیرند و یا سرکوب شوند، کشور حلقه اتصال منطقی و مردمی بین حاکمیت و دولت از یک سو، و بدنه اجتماعی و مردم را از سوی دیگر از دست می دهد.
معترضان می بایست اجازه داشته باشند راهپیمایی کنند و شعار بدهند، نیروی انتظامی هم از آنان مراقبت کند. همین اتفاقی که بارها در لندن می افتد. راهپیمایی علیه تصمیم های دولت و یا حضور ترامپ و حمایت از محیط زیست و یا فلسطین.
خوشبختانه قانون اساسی کشور ما حق تشکیل اجتماعات و برگزاری راهپیمایی را به رسمیت شناخته است. در اصل ۲۷ قانون اساسی به صراحت حق « تشکیل اجتماعات و راه پیمایی» مطرح شده است.
از امام صادق علیه السلام این روایت نقل شده است که: « احبّ اخوانی الیّ من اهدی الیّ عیوبی!» بهترین برادران من کسی ست، که عیب های مرا به من هدیه کند. به قول سعدی:
از صحبت دوستی برنجم
کاحوال بدم حسن نماید
کو دشمن شوخ چشم ناپاک
تا عیب مرا به من نماید
بدیهی ست که در کار دولت، مجلس، دستگاه قضایی و نهاد های حکومتی عیب و ایراد پیدا می شود. به قول مرحوم امام خمینی: اگر ما فکر کنیم در کار ما عیبی وجود ندارد، همین باور مهمترین عیب ماست! اگر مردم نتوانند ایرادها را بگویند و مساله ها حل نشود، به این نتیجه می رسند که پس مساله اصلی خود همین قوا و نهادها و نظام است. اگر چنین برداشت یا باوری پدید آمد، هنگامه بهره برداری دشمنان و زمینه طرح و برنامه براندازی فراهم می شود. مقوله اعتراض، به کناری می رود و آشوب و براندازی چهره نشان می دهد.
پدیده آبان ماه، اعتراض بود. با اعلام خبر افزایش جهشی قیمت بنزین، موج اعتراض پدید آمد. تصمیم گیرندگان به این نکته توجه نداشتند که چگونه افزایش قیمت بنزین به شکل روانی و واقعی موجب افزایش کالاهایی خواهد شد که اساسا ربطی به بنزین ندارند. توجه نداشتند که در شرایط فعلی اقتصادی کشور، شغل دوم بسیاری از مردم مسافرکشی به ویژه در شهر های بزرگ است. می بایست تمامی کسانی که از خودرو خود برای جابجایی مسافر شهری یا بین شهری استفاده می کنند، شناسایی شوند، و به ان ها هم مانند رانندگان تاکسی، سهمیه متناسب با کارشان داده شود. در یک کلام اعتراض یک امر مثبت و بیان مشکل است. پزشکان می گویند درد، پیام آور خوبی ست، زیرا نشانه وجود مشکل یا مساله ای است. افرادی که بیماری قند دارند و درد نمی کشند، بیشتر در معرض خطر مرگند! مثل حکومتی که نسبت به اعتراض ها و مخالفت ها توجه نشان نمی دهد. یا مثل شاهان قاجار در برابر هر اعتراضی می گوید: رعیت غلط می کند اعتراض کند.
اما جهان دگرگون شده است. دیگر روزگار خواجه نظام الملک طوسی نیست که می گفت: «این را بباید دانستن که ملک و رعیت همگی سلطان راست!»
وقتی نظامی انتخابات را به عنوان رکن اصلی اداره کشور انتخاب می کند، و در فصل سوم قانون اساسی به تفصیل در باره حقوق ملت سخن گفته شده است، نمی تواند صدای ملت را نشنود و به تعارف و مجامله برگذار کند.

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (0)