افغانستان، شکست امپراتوری؟ ( ۳۴)

هویت سازی جعلی

در واقع دانشگاه کابل بوته ازمون هویت سازی جعلی بود، طبیعی بود که دولت شوروی و انبوه مستشاران فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و امنیتی اش در دو قلمرو نمی توانستند، بر فرهنگ و باور های مردم اثر بگذارند و هویت آن ها را تغییر بدهند یا تحریف کنند. در مناطق روستایی و شهر های کوچک که اکثریت مردم افغانستان در همان مناطق زندگی می کردند، اساسا امکان گفتگو و تفاهم با مردم را نداشتند. باور های اسلامی و سنت های فرهنگی و اجتماعی آن چنان نیرومند و ریشه دار بود، که کسی به سخن آنان گوش نمی کرد. افزون بر آن در بین نخبگان و تحصیلکردگان، اساتید دانشگاه، نویسندگان، روزنامه نگاران، وکلا، هنرمندان، طرح و برنامه جعل هویت تأثیر گذار نبود. از این رو تمرکز بر نوجوانان و جوانان و تغییر متون درسی و به کارگیری معلمان یا اساتید حزبی و حذف اساتید قدیمی دانشگاه بود. به نمونه های دیگری از این طرح در دانشگاه کابل اشاره می کنم.

یکم: در تمام کلاس ها، افرادی حضور داشتند تا به عنوان خبر چین از مطالب کلاس گزارش تهیه کنند. اگر گزارش می دادند که یکی از اساتید مطلبی را در باره اشغال یا اصول کمونیسم به عنوان انتقاد گفته است، به عنوان فرد ارتجاعی و ضد پیشرفت و ترقی، ضد خرد گرایی و سرانجام به عنوان عضو سیا معرفی می شد. او را از داشگاه اخراج می کردند.

دوم: دانشکده الهیات تا قبل از کودتای آوریل، چهار دپارتمان داشت: تفسیر، حدیث، فقه و زبان عربی، بعد از ۱۹۷۸، دانشکده اعتبار سابقش را از دست داد، زبان عربی به دانشکده زبان ها و فقه به دانشکده حقوق انتقال پیدا کرد، دانشکده مهندسی تعطیل شد!
سوم: در هر دانشکده اتاق دوستی وجود داشت، که نشریات و بولتنهایی به زبان روسی از شوروی ، اروپای شرقی و از کوبا در آنجا در اختیار بود، بر دیوار اتاق دوستی پوسترهای مارکس و لنین و استالین نصب شده بود،
چهارم: قبل از کودتا، دانشکده اقتصاد کابل با جمهوری آلمان فدرال ارتباط داشت، بعد از کودتا ارتباط با آلمان شرقی برقرارشد، در ۱۹۸۲ دوازده نفر استاد از آلمان شرقی به دانشگاه کابل آمدند،، مطالب درسی مطابق کتاب ها در دانشگاه مسکو تنظیم شده بود.

پنجم: جوانان می بایست عضو «سازمان جوانان دمکراتیک» باشند و گزارش خانواده و فامیل خود را بدهند، اعضای خانواده آنان، در باره شوروی و دولت سوسیالیستی چه می گویند؟ چه کسی به مهمانی به خانه شان می آید؟ اعضای خانواده شان به رادیوی خارجی گوش می کنند؟ به دانش آموزان و جوانان برجسته بورس تحصیل در شوروی می دادند.
ششم: در سال ۱۹۸۲، دوازده هزار دانش آموز افغانی در شوروی به سر می بردند. به کمپ های تابستانی فرستاده شده بودند. موافقت خانواده شرط نبود..حتی کودکان ۶ تا ۹ ساله را به شوروی یا بلوک شوروی اعزام می کردند. تا فرهنگ افغانی شکل دیگری پیدا کند،
وقتی نوجوانان و جوانان افغانی به افغانستان باز می گشتند، از حقوق ماهیانه شان که ۸۰ روبل بود، می بایست برای معلمان خود، قالیچه افغانی، پوست بره، پالتو، کلاه و یا وسایل الکترونیکی ژاپنی ببرند. اگر نمی بردند، در دوره ها قبول نمی شدند. اگر هم در امتحان شرکت نمی کردند با یک بطری ودکا یا مهمانی شام نمره قبولی می گرفتند.
هفتم: بعضی مواقع جوانان در واقع ربوده می شدند و به شوروی می رفتند تا به عنوان ماموران جاسوس برای کا گ ب کار کنند.
در فاصله چهار سال ۱۶ تا ۲۰ هزار جوان به شوروی اعزام شده بودند. (۱۰۶)

پی نوشت:
******

(106) Ibid,P 77-92

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (0)