افغانستان، شکست امپراتوری؟ (۶۹)


می توان سخنرانی باراک اوباما را در ۲۷ ماه مارس ۲۰۰۹، به معنای تبیین رویکرد و یا با مسامحه استراتژی امریکا در افغانستان تلقّی کرد. به ویژه در مقدمه سخنرانی اوباما اشاره می کند، که با همکاری تیمش در کاخ سفید، ژنرال پتراوس فرمانده سنکام، دیگر فرماندهان نظامی، سفیران و دیپلمات ها و نیز با مشورت با ناتو، مواضع خود را بیان می کند. اوباما در واقع با صدای بلند شکست استراتژی نظامی آمریکا و ناتو در افغانستان را توضیح می دهد، البته به شکست اقرار نمی کند:
« موقعیت در افغانستان به شکل فزاینده ای، در این سال های اخیر، خطرناک شده است. اکنون هفت سال از سقوط طالبان و حذف انان از قدرت می گزرد. اما طالبان و گروه های شورشی بر مناطق محتلفی مسلط اند. علیه نیروهای ما و ناتو و هم پیمانان، عملیات نظامی انجام می دهند. باید با تاسف و درد مندانه بگویم که سال ۲۰۰۸، مرگبارترین سال برای نیروهای آمریکایی بود.»
البته باراک اوباما اشاره ای به تعداد کشته شدگان آمریکایی در سال ۲۰۰۸ نمی کند. در این سال ۱۵۳ نفر آمریکایی در افغانستان کشته شدند. سال ۲۰۰۹، این رقم به ۳۱۰ و در سال ۲۰۱۰ به ۴۹۶ نفر رسید!
به نظر می رسد، اوباما چشم انداز روشنی از اینده افغانستان و پیش بینی تداد تلفات نیروهای آمریکایی نداشته است. اما اوباما برای اولین بار، علامت سئوال بزرگی را در برابر اشغال افغانستان و ادامه اشغال قرار می دهد. به صراحت می گوید:
« بسیاری از مردم در ایالات متحده آمریکا و بسیاری از مردمان کشورهای هم پیمان با امریکا که قربانیان زیادی در جنگ افغانستان داده اند، پرسش ساده ای می پرسند: بعد از این همه سال هدف ما در افغانستان چیست!؟ چرا مردان ما همچنان بعد از این همه سال در افغانستان می جنگند و آنجا می میرند. آن ها سزاوار یک پاسخ روشن هستند. اجازه دهید من، اندکی روشن تر حرف بزنم. القاعده و هم پیمانانش، تروریست هایی که حادثه ۹/۱۱ را ایجاد کردند. اکنون در مخفی گاه های امن در افغانستان و پاکستان به سر می برند. گزارش های مختلف اطلاعاتی هشدار می دهد که القاعده توانسته، پایگاه های خود را بازسازی کند و در صدد طراحی حملاتی هستند. می خواهند مجددا آمریکا را در خانه تهدید کند. اگر دولت افغانستان در دامان طالبان سقوط کند، و به القاعده اجازه فعالیت بدهد، افغانستان مجددا پایگاه تروریسم خواهد شد. تروریست هایی که می خواهند هرچه بیشتر از مردم ما را بکشند. سرنوشت افغانستان به شکل انفکاک ناپذیدی به کشور پاکستان گره خورده است. اسامه بن لادن و ایمن الظواهری رهبران القاعده، و هم پیمانان افراطی آنان ، هشت سال پس از واقعه ۹/۱۱ در مناطق امن کوهستانی و مرزی پاکستان، پناهگاه دارند. در این پناهگاه ها آن ها تروریست ها را آموزش می دهند، با نیروهایشان ارتباط بر قرار می کنند. برای حمله طراحی می کنند. و نیروهای خود را برای پشتیبانی از افرادشان به افغانستان اعزام می کنند. این منطقه کوهستانی مرزی، برای مردم آمریکا، خطرناکترین جای جهان است.»
البته اوباما، به روایت داستان های امثال نوشته امیرقلی امینی، خودش را از خانی نمی اندازد. پس از شرح ناکامی ها، می گوید. پیامی برای تروریست ها دارم: «ما شما را شکست خواهیم داد!» (۹۲)
خوشبختانه افزون بر جرج بوش دوم، بارام اوباما هم فرصت یافت و با چشمان خود شاهد شکست آمریکا و گریز آمریکا از افغانستان بود.


پی نوشت:
*******

(92) https://obamawhitehouse.archives.gov/the-press-office/remarks-president-a-new-strategy-afghanistan-and-pakistan

سیدعطاءالله مهاجرانی | لینک ثابت | نظر (0)